Waarom moeten we eten?

Levenslange wet om te overleven,

« ETEN EN NIET GEGETEN WORDEN »

Opdat ons mechanisme goed zou functioneren heeft het nood aan moleculen. Deze worden opgenomen via onze voeding.

Een tekort aan een bepaalde voedingsstof kan aanleiding geven tot ziekten. Zo kan een tekort aan vitamine C scheurbuik veroorzaken (symptomen zijn onder andere zwellingen en bloedingen van het tandvlees ).

Maar ons lichaam moet ook virussen, bacteriën, kankers, … kunnen bestrijden (met andere woorden niet zelf (op)gegeten of aangevallen worden …).

De spijsvertering is een kettingreactie waar het eindresultaat afhankelijk is van de zwakste schakel.

Sommige symptomen (bijvoorbeeld maagpijn) zijn makkelijker te verklaren dan andere (bijvoorbeeld lever- of darmproblemen). Het maag-darmkanaal zorgt ervoor dat de voeding in kleine, voedzame moleculen wordt verdeeld en dat deze worden geabsorbeerd. Het moet daarenboven ook de opname van micro-organismen, macromoleculen en toxische stoffen voorkomen.

De smaak van het gekauwde voedsel waarschuwt het darmkanaal over de samenstelling ervan (bijvoorbeeld bij vetrijk voedsel produceert het lichaam meer lipase, een enzyme dat triglyceriden (vetten) en vetzuur vermindert).

Stress is van cruciaal belang in ons leven, omdat het een reactie uitlokt bij gevaar of bij ‘abnormale situaties’. Zoogdieren ondergaan stress (reptielen niet, vandaar dat deze zich eerder lieten aanvallen).

Wanneer we in aanraking komen met stress hebben we twee keuzes : vluchten of vechten. Door te reageren wordt de negatieve energie die stress veroorzaakt uitgeschakeld. Vluchtgedrag zal deze stress zonder problemen uitschakelen, vechtgedrag daarentegen zal (bij spijsverteringsproblemen) het darmkanaal zwaar overbelasten …. En dit kan zich snel vertalen naar een maagzweer, spastische colon, enz...

Dus … ons darmkanaal is de opvangbak van onze psychologische ballasten. We kunnen besluiten dat een goede spijsvertering noodzakelijk is voor een goede gezondheid.

GEEN GOEDE GEZONDHEID ZONDER GOEDE SPIJSVERTERING


De stappen van spjisvertering

1. Het kauwen van het voedsel

We moeten leren kauwen!!!
We hebben tanden gekregen om ze te gebruiken! De voortanden om het voedsel los te trekken of af te bijten, de kiezen en de maaltanden om te kauwen. Gemiddeld moet er 15 keer gekauwd worden bij elke hap! De bio-beschikbaarheid van een voedingsstof is afhankelijk van onze manier van kauwen. Een molecule die niet gekauwd is wordt rechtstreeks via de maag (die nooit de functie van het kauwen kan overnemen) naar de darmen gestuurd. En daar beginnen de problemen.

Op termijn kan dit leiden tot een “Leaky Gut Syndroom” (de verhoogde intestinale permeabiliteit, uitleg zie verder). De correcte manier van kauwen moet een automatisme worden. Dit kan aangeleerd worden in 3 maanden.


2. De maag

De maag is niet alleen verantwoordelijk voor de afscheiding van pepsine, een enzym dat geactiveerd wordt door het maagzuur om eiwitten in de maag af te breken, maar ook voor de productie van zoutzuur (chloorwaterstofzuur).

Wanneer het voedsel niet goed genoeg gekauwd is, zal de productie van maagzuur onvoldoende zal zijn om de “voedselbol” te verwerken.

Wanneer we een anti-acidum innemen (voor het neutraliseren van het maagzuur), wordt de voeding in mindere mate afgebroken. Voeg hierbij het gebrekkig kauwen aan toe, en we veroorzaken vrijwillig het aanwakkeren van problemen in de spijsvertering (bv. opgeblazen gevoel, zwaar gevoel in de maag, …).

Het opgeblazen gevoel is slechts een reflectie van de grote aanwezigheid van slechte bacteriën in de darmen (normaal gezien zou er een evenwicht moeten zijn tussen goede en slechte bacteriën) die samen met de niet-verteerde moleculen zorgen voor een inwendig macaber festijn.

De slechte bacteriën worden overdadig gevoed en vermenigvuldigen zich naar hartenlust! We kunnen komaf maken met de slechte bacteriën ( zoals eczeem, psoriasis, chronische ziekten, …) wanneer we ons bewust worden van het probleem! Dit aanpakken is de boodschap!

Kauw en eet langzaam!

Het is een beeld dat u zeker bekend voorkomt : kijk tijdens uw middagpauze naar de snelheid waaraan uw buurman of buurvrouw de inhoud van zijn of haar bord verorbert ! Het lijkt wel alsof het hen elk moment kan worden afgenomen!

3. De darmen

De afscheidingen van de kostbare lever- en pancreasenzymen komen in de darmen (en maag) terecht . Deze enzymen zijn nodig voor de vertering. De darm heeft de molecule PGI2 nodig om het beschermende slijm af te scheiden. Deze molecule wordt afgebroken door de inname van ontstekingsremmers. Wees er dus van bewust dat een ontsteking beter bestreden wordt door een aangepaste (gezonde voeding) dan door medicatie!

De grootste vernietigers van het slijm van de ingewanden zijn:

- alcohol
- antibiotica
- ontstekingsremmers

Hou dit in gedachten!

De darmen hebben een tweedelige functie : enerzijds absorberen zij de voedingsstoffen en anderzijds houden zij toxines en micro-organismen tegen. 80% van de cellen van het immuunsysteem worden aangemaakt ter hoogte van de ingewanden. Vandaar dat een darm in perfecte staat van levensbelang is.

Het “Leaky gut syndroom” wordt gekenmerkt door intestinale permeabiliteit en absorptie van slechte moleculen .

Leaky gut syndrome:

Is waarschijnlijk een hoofdrolspeler bij de meerderheid van de chronische ziekten.

De Leaky gut syndrome wordt gedefinieerd als een disjunctie van de darmcellen met een depolarisatie van de cellen. Simpel geformuleerd, een poreuze darm (een echte zeef).

Een lekkende darm laat de passage toe van abnormaal grote moleculen. Deze worden door het afweersysteem als vijandig (antigen) gezien zodat het deze aanvalt. Dit stimuleert het afweersysteem weer om méér antilichaamcomplexen te vormen wat tot een verslechtering van het darmweefsel leidt, de lekkende darm zal verergeren.

Het eerste orgaan dat lijdt onder de Leaky gut syndrome is de lever, aangezien deze een aanzienlijke hoeveelheid ‘toxines’ te verwerken krijgt. De stress die hiermee gepaard gaat kan leiden tot een systematische staat van ontsteking.

De gevolgen van een Leaky gut zijn:

- Asthenie (lichaamszwakte)
- Allergieën (pollen, intolerantie voor eieren, melk, gluten, enz.)
- Auto-immuunziekten (lupus, schildklier, multiple sclerose, enz.)
- Leverziekten
- Immuno-degeneratieve ziekten (alzheimer, sclerose en plaque)
- Prikkelbare darm of spastisch colon
- Kankers
- Immuundeficiëntie
- ...

De rol van de lever is primordiaal bij een leaky gut. Om die reden controleert de dokter de bloedwaarde van de lever voordat een voedingsprogramma wordt voorgeschreven. Het is vanzelfsprekend dat de lever minimaal moet functioneren om een goede opname te garanderen van de voedingsstoffen die we consumeren. (cfr. Intakegesprek, bloedafname, e.a.) De rol van pre- en probiotica zijn belangrijk om het evenwicht te herstellen in de darmflora.

 

 
© Copyright 2010 - Medical Diet Center